• GEORGE A. DAMALOS

Η Ύπαρξη ως Ναυάγιο. Γιατί δεν μπορώ ή δεν θέλω να προχωρήσω στη ζωή μου;

Ενημερώθηκε: 24 Ιουλ 2020



15η Ιουνίου 2020

Ο Κάρλ Γιάσπερς αναφέρει ότι «… Μπροστά στο ναυάγιο φαίνεται αδύνατον να ζήσουμε. Αν η συναίσθηση της πραγματικότητας αυξάνει την αγωνία, αν η απουσία ελπίδας με κάνει να πεθάνω από την αγωνία, φαίνεται ότι, μπροστά σε μία αναπόφευκτη πραγματικότητα, η αγωνία είναι το ακραίο, η γνήσια αγωνία μοιάζει το τελικό όριο, αυτό από το οποίο δεν υπάρχει διέξοδος….».


Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε Ιδέες, Όνειρα, Σχέδια για το αύριο, φαντασιωνόμαστε πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή μας και πως θα ήταν να είμαστε επιτυχημένοι, ευτυχισμένοι, ελεύθεροι!


Παρ’όλα αυτά, εκτός από τις σκέψεις και ίσως τους διαλόγους, δεν κάνουμε κάποια ουσιαστική ενέργεια για να κινηθούμε προς αυτήν την κατεύθυνση, παραμένουμε δηλαδή προσκολλημένοι στο να φανταζόμαστε πως θα ήταν όλα διαφορετικά.

Έχετε αναρωτηθεί για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό; Ακόμα και από μία κατάσταση που είναι τοξική γιατί δυσκολευόμαστε να μετακινηθούμε;


Προφανώς η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή όμως σχεδόν όλες έχουν μία κοινή βάση και αυτή είναι «Ο τρόπος που συναισθανόμαστε επηρεάζει και τον τρόπο που λειτουργούμε, συμπεριφερόμαστε».


Αρχικώς ενώ μία Ιδέα, Σχέδιο φαίνεται ότι θα μας βοηθήσει να προχωρήσουμε και είμαστε θετικά προσκείμενοι στο να την εξετάσουμε, όταν εισερχόμαστε στη διαδικασία να διερευνήσουμε νοητικά τις λεπτομέρειες και τα πιθανά ρίσκα, τότε σε αρκετές περιπτώσεις αρχίζει να μας κυριεύει ο Φόβος (που μπορεί να εκφραστεί ως μία ανησυχία, αγωνία ή ακόμα και ως Άγχος, Τρόμος, Πανικός).


Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχουν αρνητικά ή θετικά συναισθήματα αλλά λειτουργικά και μη, βάσει της συγκεκριμένης κατάστασης που βρισκόμαστε.


Ο Φόβος ή οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα, μπορεί να είναι βοηθητικό σε μια συγκεκριμένη κατάσταση, π.χ. όταν πραγματικά απειλείται η ζωή μας (ληστεία, επίθεση).

Σε αρκετές περιπτώσεις μας «παγώνει» ή μας αποτρέπει και δεν μας απελευθερώνει για να προχωρήσουμε.


Από τι τρέφεται ο Φόβος; Βασική τροφή του Φόβου είναι οι αρνητικές Σκέψεις που αφορούν κυρίως το μέλλον, δηλαδή τι μπορεί να πάει στραβά ή τι θα μας εμποδίσει ή οτι τελικά δεν ελέγχουμε όλες τις παραμέτρους επομένως δεν μπορούμε να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε. Οι σκέψεις που κάνουμε είναι δικές μας, δηλαδή τις ελέγχουμε.

Στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε τον Φόβο ως κατάσταση επίγνωσης, δηλαδή τι μας συμβαίνει, χωρίς όμως να μας κυριεύει και να έχει τον έλεγχο των πράξεων και της ζωής μας.


Ίσως θα ήταν βοηθητικό να παρατηρήσετε τις Σκέψεις σας και τι τροφή δίνεται σε εσάς τους ίδιους.

Μπορεί να εκπλαγείτε με το πως φέρεστε στον εαυτό σας και τα εμπόδια που βάζετε χωρίς να το καταλαβαίνετε.




Γιώργος Α. Δάμαλος MBA, MA, PMP, ACCA

Online Transformational Coach

https://www.georgedamalos.com/

https://www.instagram.com/george_a_damalos/

https://www.facebook.com/george.a.damalos

https://twitter.com/GDamalos

91 προβολές0 σχόλια