• GEORGE A. DAMALOS

Η Ευθύνη δεν μοιράζεται, μήπως είμαστε σε Άρνηση;

Ενημερώθηκε: 24 Ιουλ 2020








15 Απριλίου 2020


Αναρωτιόμαστε που ζούμε και τι θα έρθει..όλα αλλάζουν συνεχώς, με έναν τρόπο που μας προειδοποιεί για αυτά που έρχονται...συνεχίζουμε όμως να τα αγνοούμε και γινόμαστε «εκ των υστέρων Προφήτες».

Αν ρίξουμε μία ματιά γύρω μας, με μεγάλη ευκολία θα διαπιστώσουμε πόσο έχουμε προσκολληθεί στην επιτυχία και απομακρυνόμαστε από την ευτυχία. Η έξαρση των ψυχοσωματικών ασθενειών, η εξάντληση των πόρων, η μόλυνση και η κλιματική αλλαγή είναι μόνο μερικές από τις εκφάνσεις αυτής της πραγματικότητας.

Όλα αυτά έχουν ένα κοινό στοιχείο και αυτό είναι ο Άνθρωπος.

Χρειαστήκαμε 3 εκατομμύρια χρόνια για να φθάσουμε σε πληθυσμό το 1 δις.

Σήμερα o πληθυσμός της Γης υπολογίζεται σε 7,6 δις, κάθε χρόνο ο πληθυσμός αυξάνεται κατά 83 εκατ, δηλαδή σε 12 χρόνια θα έχουμε αυξηθεί κατά 1 δις.

http://www.worldometers.info/world-population/

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η ανάγκη για τη δική μας ζωή οδηγεί στον θάνατο του πλανήτη και εν τέλει όποιας μορφής ζωής κατοικεί σε αυτόν ή πρόκειται να υπάρξει;

Ένα μέρος της κοινωνίας μας παρατηρεί να αυξάνονται οι ανέσεις του σε σχέση με το παρελθόν, αλλά ποιο είναι το πραγματικό κόστος που πληρώνουμε όλοι;

Μήπως οι γενιές που θα έρθουν πρόκειται να ζήσουν σε ένα πιο επικίνδυνο και αφιλόξενο περιβάλλον κυρίως λόγω της μόλυνσης του αέρα, του νερού, της τροφής, της μείωσης των πόρων, της αύξησης των ψυχοπαθολογικών ασθενειών;

Η λανθασμένη διαχείριση των πόρων έχει καταστροφικά αποτελέσματα σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού. Αυτήν τη στιγμή υπολογίζεται ότι το 1/10 του πληθυσμού του πλανήτη ζει κάτω από το όριο της φτώχιας.

https://ourworldindata.org/extreme-poverty/

Ο τρόπος με τον οποίο αξιοποιούμε τους πόρους και φερόμαστε ο ένας στον άλλον ουσιαστικά προσδιορίζει την ποιότητα της ζωής μας αλλά και το ίδιο μας το μέλλον.

Η εκδήλωση της Δύναμής μας είναι η Συμπεριφορά μας και ο Τρόπος Δράσης.

Πως θα μπορούσε να έρθει η αλλαγή;

Ίσως αντί να περιμένουμε με ένα μαγικό τρόπο να μπουν όλα τα προβλήματα σε μία τάξη, αναρωτιέμαι πως θα ήταν αν ο καθένας από εμάς αναλάμβανε 100% της ευθύνης που του αναλογεί;

Η Αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο αν παραδεχτούμε την υπάρχουσά μας κατάσταση.

Είμαστε σε άρνηση να καταλάβουμε πως ο τρόπος ζωής, μας επηρεάζει με έναν καταστρεπτικό τρόπο.

Έχουμε αποκτήσει συνήθειες που βλάπτουν τον πλανήτη και εμάς τους ίδιους ή αν όχι εμάς τότε τα παιδιά των παιδιών μας και αδιαφορούμε να αναλάβουμε την Ευθύνη μας.

Λειτουργούμε ως αβοήθητοι παρατηρητές, θεωρούμε δηλαδή ότι κάποιος άλλος θα λύσει τα προβλήματά μας και εκχωρούμε καθημερινά αυτή την ευθύνη μας σε μία τρίτη δύναμη (τις περισσότερες φορές αόρατη και απροσδιόριστη).

Καθοδηγούμαστε από βραχυπρόθεσμους προσωπικούς στόχους αγνοώντας τι επίδραση αυτό θα έχει για το μέσο, μακροπρόθεσμο μέλλον.

Φαντάζομαι ότι όταν ξεπεράσουμε αυτά τα εμπόδια, αντιληφθούμε την πραγματική διάσταση και αναλάβουμε την Ευθύνη μας, θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε τη ζωή μας και να διασφαλίσουμε τη ζωή των Συνανθρώπων μας που πρόκειται να έρθουν σε αυτόν τον πλανήτη.

Η ευθύνη δεν είναι μοιρασμένη μεταξύ μας 50%/50% ή 80%/20%, ο καθένας από εμάς έχει 100% της δικής του ευθύνης, μήπως ήρθε ο καιρός να την αξιοποιήσουμε;

Επομένως αντί να αναρωτιέσαι τι ευθύνη έχουν όλοι οι άλλοι για αυτήν την κατάσταση (εκτός από εσένα), πόσο σε έχουν βλάψει οι Άλλοι, κλείσε τα μάτια σου και δες μέσα σου τι συμβαίνει. Ποια είναι η δική σου ευθύνη και πως την αξιοποιείς; Πως φέρεσαι στον ίδιο σου τον εαυτό και στους άλλους; Μπορείς να τα καταφέρεις ή μήπως χρειάζεσαι βοήθεια για να προχωρήσεις;

Γιώργος Α. Δάμαλος MBA, MA, PMP, ACCA

Online Transformational Coach

https://www.georgedamalos.com/

https://www.instagram.com/george_a_damalos/

https://www.facebook.com/george.a.damalos

https://twitter.com/GDamalos


55 προβολές0 σχόλια